Diabeł siedzący na beczce

Jego przygoda z rzeźbiarstwem zaczęła się na początku lat 90, kiedy wstąpił do koła rzeźbiarskiego działającego przy Fabryce Mebli Okrętowych. Jednak pierwsza rzeźba powstała wcześniej, gdy chodził do trzeciej klasy szkoły podstawowej. Już od 11 lat Szymon Wojak ze Starogardu Gd. rzeźbi w drewnie.

- Pierwszy raz chwyciłem za dłutko trochę z nudów, a trochę z ciekawości – wspomina Szymon. – W ten sposób powstał diabeł siedzący na beczce. Potem była kilkuletnia przerwa i dopiero przypadek sprawił, że dowiedziałem się o kole w Fabryce Mebli.
Tu nauka podstawowego warsztatu trwała około 3 lat. W tym czasie pierwsze prace Szymona prezentowane były na wystawach organizowanych z ramienia koła.

Przegląd dłut

Kilkakrotnie brał też udział w kaszubskim konkursie ?Młode talenty?, gdzie zdobywał nagrody. Po jednym z takich konkursów pojechał na swój pierwszy plener, organizowany przez Kaszubski Uniwersytet Ludowy w Wieżycy. Miał wówczas 18 lat. – Jadąc na plener spodziewałem się, że będę mógł pracować ze swoimi rówieśnikami, ale ku mojemu zdziwieniu spotkałem tam osoby dwa, trzy razy starsze ode mnie – opowiada z uśmiechem Szymon. – Chciałem schować się ze swoimi rzeczami w jakimś kącie, ale nie pozwolono mi. Najpierw musiałem zrobić przegląd wszystkich dłut, a potem miałem przymusowe dwudniowe ich ostrzenie. Kiedy starsi koledzy stwierdzili, że moje dłuta są już ostre pozwolono pokazać mi jak rzeźbię. Dzisiaj wspominam to z uśmiechem, ale wtedy miałem ochotę stamtąd uciec. To była dla mnie bardzo dobra szkoła.

Do papieskiego ołtarza

Późniejsze plenery Szymon traktował już nieco bardziej swobodnie, niemniej jednak wszystkie one były dobrą szkołą warsztatu, a także stały się okazją do nawiązania szerszego kontaktu z rzeźbiarzami z Kociewia i Kaszub.
Bardzo ważnym, w rzeźbiarskim życiu Szymona, był rok 1999. Otrzymał on wówczas zaproszenie do wykonania rzeźb na zaprojektowany przez prof. Mariana Kołodzieja ołtarz, przy którym Jan Paweł II odprawił mszę św. w Sopocie. – Z jednej strony ucieszyłem się, że mogę wykonać rzeźby na papieski ołtarz, ale z drugiej strony trochę obawiałem się, że mogę sobie nie poradzić, bo przebyłem w tym czasie ciężką chorobę – opowiada Szymon. – Po spotkaniach z prof. Kołodziejem, na których prezentowany był projekt ołtarza zdecydowałem się wyrzeźbić św. Jana Nepouncena. Wykonałem dwie rzeźby o wysokości 110 cm i 210 cm. Praca nad nimi zajęła mi około 7 miesięcy. Możliwość ich rzeźbienia oraz uczestnictwo we mszy św. na sopockim hipodromie były dla mnie ogromnym, niezapomnianym przeżyciem.

Odrobina osobowości

Swój czas Szymon dzieli między pracą, szkołą a rzeźbiarstwem, które jest dla niego pasją. Nie ukrywa, że z artyzmu nie da się wyżyć, więc na pierwszym miejscu musi stawiać inną pracę zawodową. – Rzeźbiarstwo jest przyjemnością i odskocznią od codzienności – stwierdza Szymon. – Najpierw jednak muszę wykonywać konkretny zawód, który pozwoli mi zarobić na realizowanie własnej pasji. Takie są współczesne realia.
Od 1998 r. prowadzi własną pracownię. Rzeźbi w każdym gatunku drewna, ale najprzyjemniej pracuje mu się z drewnem lipowym, które jest miękkie i plastyczne. Ostatnio najchętniej wykonuje płaskorzeźby, ale rodzaj i tematyka jego prac zależy od chwili i nastroju, a także od konkretnych zamówień. Do każdej rzeźby stara się włożyć odrobinę własnej osobowości i przeżyć, ale bardzo ważne jest także zdanie odbiorcy.

Ogromne wyzwanie

- Każde niekonwencjonalne zamówienie jest dla mnie wyzwaniem – mówi młody rzeźbiarz. – Staram się rozmawiać z odbiorcą rzeźby, aby poznać jego wizję danej pracy. To nie ma być sztuka dla sztuki. Chciałbym, aby moje rzeźby po prostu podobały się tym, którzy je zamawiają, bo to oni mają czerpać przyjemność z obcowania z nimi.
Z rzeźbami autorstwa Szymona Wojaka można zapoznać się nie tylko w jego pracowni w Koteżach, ale także poprzez Internet. Prowadzi on bowiem własną stronę internetową o adresie www.reliefwojak.republika.pl, na której zamieszczone są zdjęcia niektórych jego prac.

Szymon Wojak ma 26 lat i od urodzenia związany jest z Kociewiem. Jest studentem ostatniego roku pedagogiki plastycznej na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Mieszka i pracuje w Starogardzie Gd. Od 11 lat zajmuje się rzeźbieniem w drewnie.

Autor artykułu: Monika Rogalska

This entry was posted on Friday, November 9th, 2001 at 1:59 pm and is filed under Archiwa ze Strefy Gazet. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.

Comments are closed.

Archiwum Strefa Gazet

Diabeł siedzący na beczce